Πάει μια μέρα ένας σε ένα παπά για να εξομολογηθεί. Του λέει λοιπόν “Πάτερ μου αμάρτησα, τότε στον πόλεμο του ’40 έκρυψα έναν άνθρωπο στο υπόγειο μου.”
– “Τέκνο μου αυτό δεν είναι αμαρτία, βοήθησες έναν συνάνθρωπό σου”, του λέει ο παπάς.
Τότε λοιπόν του ξαναλέει:
– “Ναι όμως πάτερ μου του έπαιρνα και 20 χιλιάδες δραχμές τον μήνα.”
Το σκέφτεται ο παπάς και του λέει:
– “Α! παιδί μου αυτό είναι βέβαια αμαρτία, αλλά μπορώ να στο συγχωρήσω.”
Και τότε ο εξομολογούμενος τον ρωτάει δειλά:
– “Δηλαδή Πάτερ μου να του πω ότι τελείωσε ο πόλεμος;”