Μία αρκετά δυσάρεστη και άβολη κατάσταση που παρουσιάζεται συχνά σε γυναίκες κάθε ηλικίας είναι οι κολπίτιδες.

Το βασικό χαρακτηριστικό τους είναι ο έντονος κνησμός στη γεννητική περιοχή. Συχνά όμως μπορεί να συνοδεύονται και από άλλα συμπτώματα όπως περισσότερα κολπικά υγρά σε σχέση με το συνηθισμένο, διαφορετικής υφής και χρώματος (παχύρευστα λευκά ή κίτρινα και δύσοσμα), πόνο στην επαφή και ενδεχομένως δυσκολία στην ούρηση.

Οι κολπίτιδες συχνά ακολουθούν την περίοδο χαλάρωσης του καλοκαιριού και αυτό επειδή συνήθως σχετίζονται με λοιμώξεις από μύκητες και βακτήρια, συνήθεις «κατοίκους» της θάλασσας. Παρόλα αυτά, οι καταστάσεις αυτές μπορούν να κάνουν την εμφάνισή τους κάθε εποχή, προκαλούμενες είτε από τη σεξουαλική επαφή (σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα) είτε από μετάδοση σε τουαλέτες και μέσω αντικειμένων κοινής χρήσης.

Εκτός από τις συνήθεις λοιμώξεις, δεν αποκλείεται μία κολπίτιδα να εμφανιστεί ως αποτέλεσμα ορμονικών μεταβολών οι οποίες είναι δυνατό να προκύψουν κατά την εφηβεία, την εγκυμοσύνη και το θηλασμό αλλά και σε άτομα που αντιμετωπίζουν χρόνιες παθήσεις. Μπορεί επίσης να προκληθεί από την εφαρμογή σπερμοκτόνων, αλλά και από τη χρήση αντιβιοτικών. Πιο συγκεκριμένα, τα αντιβιοτικά εξασθενούν το ανοσοποιητικό σύστημα του οργανισμού και τη φυσιολογική μικροχλωρίδα της γεννητικής περιοχής, η οποία λειτουργεί ως «ασπίδα προστασίας» έναντι σε λοιμώξεις από παθογόνους μικροοργανισμούς. Το αποτέλεσμα είναι η περιοχή να καθίσταται επιρρεπής σε λοιμώξεις. Επιπλέον, τα αντιβιοτικά είναι δυνατό να αυξήσουν τον αριθμό των μικροοργανισμών που φυσιολογικά υπάρχουν στο σώμα μας (φυσιολογική μικροχλωρίδα) και αυτό να προκαλέσει δυσάρεστα συμπτώματα.

Το σημαντικό είναι ότι αν και συνήθως είναι αθώες και αντιμετωπίσιμες, οι κολπίτιδες θα πρέπει να θεραπεύονται άμεσα, προτού προκαλέσουν μεγαλύτερες βλάβες. Συνήθως προηγείται καλλιέργεια κολπικού υγρού προκειμένου ο γιατρός να προτείνει την κατάλληλη αγωγή (τοπική θεραπεία με κολπικές κρέμες και υπόθετα ή και συνδυασμός με αντιβίωση χορηγούμενη από το στόμα). Στην περίπτωση που υπάρχει σεξουαλικός σύντροφος, ο γιατρός ενδεχομένως να του συστήσει αντίστοιχη αγωγή.

Στο σημείο αυτό θα πρέπει να τονίσουμε ότι η καθαριότητα στη γεννητική περιοχή είναι απαραίτητη και αυτή θα πρέπει να γίνεται εξωτερικά και μόνο με νερό, εκτός και αν ο γιατρός συστήσει κάποια ειδική θεραπεία. Το εσωτερικό του κόλπου αυτοκαθαρίζεται και γενικά, οι εσωτερικές πλύσεις με αντισηπτικά, σαπούνια ή σκέτο νερό διαταράσσουν τη φυσική χλωρίδα του οργανισμού και αλλάζουν το PH του κόλπου ευνοώντας τις κολπίτιδες.

Τέλος, θα πρέπει να έχουμε υπόψη ότι επειδή τα βακτήρια και οι μύκητες «αγαπούν» το ζεστό περιβάλλον αλλά και την υγρασία, τα συνθετικά εσώρουχα και τα στενά παντελόνια θα πρέπει να αποφεύγονται, ιδιαίτερα στην περίπτωση που υπάρχει ευπάθεια στη περιοχή. Συνίσταται η αλλαγή του βρεγμένου μαγιό και η περιορισμένη χρήση του ταμπόν και συχνή αλλαγή του.

Βασίλης Κελλάρης MD – Phd – MSc
Μαιευτήρας – Γυναικολόγος
Διδάκτωρ Πανεπιστημίου Αθηνών

Βασίλης Κελλάρης Γυναικολόγος